Якутларга киткән вакытлар

Повестьтан өзек.

Мәҗбүри ассимиляциядән исән калган соңгы милләттәшләребезне сыендырган татар резервациясе. Илләр, халыкларны бер түбә астына куып кертеп стройга тезгән, бер тел, бер мәдәниятне генә гамәлгә куеп маташкан Дөньяви хөкүмәт. Танымаслык булып үзгәргән табигать. Бу – булуы мөмкин, тик булмавы мең кат хәерле киләчәк. Шуңа күрә повестьны кайбер ташламалар белән антиутопия дип атарга да мөмкиндер.  

Автор.

Алга таба →

Албастылар. Икенче китап (Хыялый кыйсса)

…Кеше ялгыз яшәрлек дәрәҗәдә көчле түгел.

Шулай да, Нәфисәсез яшәүгә күнегеп кенә киләләр иде инде, теге тишек тәңкә белән бәйле, Хәлимнең йөрәгенә салкын боз булып кереп урнашкан сихер галәмәте дә онытыла язган иде, аларның болай да тоташ кайгы-хәсрәттән торган дөньяларына тагын явыз рухлар, албасты калдыклары һөҗүм итте. Алга таба →