Помидорны үз сутында тозлыйбыз

Табында кунаклар иң беренче шуңа үреләчәк.

Быел помидорлар пешәр вакыт җиткәндә көннәр әллә ни мактанырлык булмады. Туктаусыз яңгырлар, салкын төннәр йогынтысыдыр, мөгаен: кызарып пешкән помидорлар шартлап ярыла. Менә шундый помидорларны ташларга ашыкмагыз, алардан бик тәмле сут килеп чыга. Әгәр помидорны үз сутында тозласаң, табынның уртасында утырырлык матур һәм тәмле ризык була. Алга таба →

Кыярдан хуш исле кетчуп

Кыш айларында икенче ашлар янына бик тәмле ризык булачак.

Мондый кетчуп тәмле дә, хуш исле дә була. Кыш банканы ачып җибәрү белән өйгә аның хуш исе тарала. Ул бигрәк тә мантый, пилмән, карабодай ярмасы янына салып ашарга бик тәмле. Алга таба →

Хыянәт

Ул бозга янә балта очы белән сукты, бәке кырыендагы үткен, үтә күренмәле уалган пыяладай кисәкчекләр теленеп, чупылдап суга чумды. Янә сукты, янә бармак очы хәтлесе кителде. Суккан саен, бозга әверелгән йөрәкнең бер кыйпылчыгы очты, диярсең.

Куллары суыктан кызарып бетте, гүя үче, ачуы, нәфрәте шушы балта түтәсе иде. Аның белән хәзерге халәтендә ул бөтен дөньясын кырып бетерә аладыр кебек тоелды.

Хатын тора-бара балтаны урыныннан кузгатырлык та хәле юклыгын чамалады. «Шулай да ничек күтәрә алам икән соң мин аны?» – дип уйлап куйды. Фани дөньяның мәхәббәтсез көннәре аны суккалап, каккалап, теткәләп бетергән иде инде. Җеп өзәрлек көчен дә калдырмаган икән бит әнә.

Ул, балтасын атып бәрде дә, боз өстенә сузылып ятты, авырлык белән булса да, әкрен генә шуышып, сул җилкәсен бәке авызына якын китерде. Терсәкләренә таянып, гәүдәсен аска этеп карады. Бәкенең авызы кечкенә иде. Башын тыкты. Боз авыз кылычтай үткен үтә күренмәле тешләрен шыкырдаткандай булды. Тик ул аны йотарга әзер түгел иде, күрәсең, һич сиздермичә генә нибары бит тиресен умырып алды. Хатын сискәнеп китте. Ул бәкедән башын күтәрде. Җәрәхәтеннән көмештәй боз өстенә кып-кызыл тасма сузылып төште.

Хатынны бу үкенеч чыгырдан чыгарды.

– Сыймыйм, – диде ул. – Ник сыймыйм икән соң мин һаман?

– Син дөньяга сыймыйсың түгелме?.. – дип пышылдады эчке бер тавыш. Гүя ул бәке авызыннан ишетелде.

Хатын кычкырып елап җибәрде. Алга таба →

Биш әйбер өйгә бәхетсезлек алып килә

Авг 22, 2019

Күпләрнең яшәгән мохитендә хәерчелек һәм күңелсезлекләрне үзенә тартып торучы әйберләр бар. Аларны белергә һәм өйдә тотмаска кирәк.

Туктаган, эшләмәгән сәгатьне өйдә тотмагыз, ул негатив энергия агымын тартып тора.

Кара төстәге ишек – уңышсызлык символы. Мондый ишек аша өегезгә бәхетсезлекләр кереп тора дигән сүз.

Үткән еллар календарен саклау – начар билге. Алга таба →

Бик җиңел ысул белән тәмле солянка эшлик, дуслар!

Быел, Ходайның рәхмәте, яшелчәләр котырып үсте. Бакчагыздагы муллыктан кышкылыкка бик тәмле солянка эшләп куярга ашыгыгыз, дуслар. Бу рецепт сыналган, үзем берничә ел инде солянканы шушы рәвешле әзерлим. Алга таба →

Иң биек тау – яра

Газинур Васикъ улы Моратов 1959 елның 18 августында Татарстанның Кукмара районы Зур Сәрдек авылында туган. Шагыйрь, журналист һәм публицист, Татарстанның атказанган сәнгать эшлеклесе, Татарстан республикасының Габдулла Тукай исемендәге Дәүләт премиясе, Муса Җәлил исемендәге премия, Татарстан Язучылар берлегенең Гаяз Исхакый исемендәге әдәби бүләге лауреаты. Казанда яши.

Каләмдәшебез бу айда үзенең 60 яшьлек юбилеен билгеләп үтә. Аңа ныклы саулык, иҗат уңышлары телибез!

И Вакыт…

Тәмәке көле койгандай

Орынасың йолдызларга…

И Вакыт, киләчәгемне,

Үткәнемме көтә алда?

 

Кайнар көл – йолдыз коела

Төнге тынлык упкынына.

Тәңре гүя кырын ятып

Махра көйрәтә тын гына.

 

Учымны пешерә көле…

Хәлләремне шуннан аңла. Алга таба →