Кичә берәү бу дөньядан китте,

Каршы торалмады үлемгә.

Кеше гомере мәңге түгелгә

Кыен булып куйды күңелгә.

 

Кыен булды…

Ләкин бүген иртән

Кояш чыкты, көлеп, кызарып.

Вак-вак басып,

көянтәсен асып,

Суга китте күрше кызлары.

 

Җилләр исте…

Җилләр түбән очтан

Алып килде төтен исләрен.

«Кемнәр бүген кунак чакыра икән,

Иртә яккан шулай мичләрен?

 

Кемнәр икән бүген шатланыр –

Хатлар алыр икән ерактан?

Кайсы кызның бәхете җиңәр икән –

Кемнәр кайтыр икән солдаттан?..»

 

Уйларымны челпәрәмә ватып,

Килеп керде күршем атылып, –

Үзе көлә, үзе аптырый –

Игез малай тапкан хатыны!

 

Җир өстендә яңа көн башланды,

Җиңел булып китте күңелгә.

Җиңелмәслек нәрсә түгел лә –

Ышанасы килми үлемгә,

Кеше гомере мәңге түгелгә.

 

Әнгам АТНАБАЕВ

Фото: https://vk.com/


Комментарий язарга