Юл чатында… (Повесть)

Ярый әле аларның авылы шәhәрдән ерак түгел. Җиде чакрым җирне җәяүләп тә кайтырга була. Кайтмыйча да булмый. Бүтән чара юк. Ярылырдай булып баш чатный. Тел аңкауга ябышкан. Көне дә ярыйсы ук кыздыра башлады. И-их, кичә Альфред очрамаган булсачы… Ул аны эт итеп сүкте. Малосемейкадан чыкканда шешә белән су алырга Әнәснең башына килмәгән иде. Чөнки ул гадәткә кергәнчә, кибет төбендә учындагы тиеннәрен күрсәтеп, үткән-сүткәннәрдән: Алга таба →

Өермә (Хикәя)

…1929 елның декабрендә, яңа елны каршылаганда, Әхмәтсафа белән Рабига*, якын дусла­рын җыеп, туй мәҗлесе ясадылар. Туйдан соң озак та үтмәде, ВКП(б) Өлкә Комитеты вәкиле сыйфатында, урыннарда колхоз төзүдә булышлык күрсәтү өчен дип, Татар Коммунистик универ­ситеты студенты Әхмәтсафаны Минзәләгә җибәрделәр… Өлкә Комитетында ачык әйттеләр: гый­лемне гамәлдә куллана алучылар гына дипломга ия булачак. Алга таба →

Балам-багалмам

—  Ак булсын,  пакь булсын, жаны-тәне саф булсын, чәп-чәп-чәп.  Каяле, улым, тәпиләрне дә чәбәклик:  ни чабасың — оныгымның тәпиен чабам, җилдән җитез йөгерсен, игелекле булып үссен. Ни чабасың — оныгымның кулын чабам, кешелекле булып үссен… Алга таба →

Янган йорт нигезендә

Авг 9, 2021

Күкләр кыр чәчәгедәй зәп-зәңгәр, чиста, аяз. Көн шулкадәр якты, күзләрне тутырып ачар хәл юк: алсу-зәңгәрсу томанга күмелгән офыкларга баксаң да, кояшка аркаң белән басып, шул офыкларга китеп югалган юлларга карап торсаң да, керфекләр аерылып китә алмый – аларны гүя ниндидер күренмәс җепләр бер-беренә тартып тора. Алга таба →

Тимергалиннар (Романның дәвамы)

Авг 5, 2021

6

Бу дөньяда иң ләззәтле минутларны, янган учакка карап, йә булмаса чылтырап аккан су тавышын тыңлап, кичерергә мөмкин, диләр. Җәйге төн гүзәллегенә исләре китеп азгамы, күпкәме дәшми утырган икәүнең алдында учак яна, аста елга җай гына дулкыннарын ярга кага. Хезмәт юлын башларга торган яшь егет. Ничек башлар ул аны, нинди сикәлтәләргә очрар? Бу тормышта бик күпне кичергән карт. Ничек тәмамлар ул юлын?.. Тынлыкны Хисмәт карт бозды. Алга таба →

Энҗе бөртекләре

Авг 2, 2021

Иртәнге тынлык озакка бармады. Анда-санда капка келәләре күтәрелгәне, шылтыр-шылтыр чиләк тавышлары ишетелә башлады. Шомырт белән миләш агачлары артына яшеренгән зәңгәр тәрәзәле йортның да капкасы ачылды. Иң элек аннан өсте марля белән капланган ак чиләк һәм, соңрак, эре кызыл чәчәкләр төшерелгән шәльяулыгын артка җибәреп бәйләгән бер әби чыкты. Чыкты да, көянтә-чиләген иңбашына җайлап, урам аркылы уза башлады. Шул чакта әби юл уртасында пыр тузып сугышып яткан ике әтәчне күрде һәм (берсе үзенеке иде), аерырга теләп, аларга таба юнәлде. Алга таба →

Нихәл, Робинзон

Әтисе кушкан исеме Робинзон иде аның. Исеме Робинзон булса да, әйләнә тирәсендә ак күбекле дулкыннар тәгәрәшкән комташлы утравы да, иртәнге чыклар кунган яфракларны ләззәтләнеп өзеп йөрүче сөтле кәҗәсе дә, кайчан да булса офыктан килеп чыгачак корабны тилмереп көтүче Җомгасы да юк иде аның. Алга таба →