Шагыйрь

Мар 12, 2019

Мәскәү көндәлеге.

Өзекләр

Кызганыч! Мин бу вакыйганың шаһиты булалмадым. Инде барысы да тәмамланган иде. Ул бирегә колхозчылар съездына делегат булып килеп эләккән иде. Биредә аны Сталин тыңлады, биредә аны Ленин ордены белән бүләкләделәр…

Ул Мәскәүгә сабына тәмәке һәм акча төрелгән төенчек бәйләнгән кәрзин күтәреп килгән иде. Алыштыргысыз таягын исәпләмәсәң, бөтен багажы шул аның.

Сөт төсендәге яңа сарык туны һәм алтынсу чуклары асылынып торган башлык кигән Сөләйман Мәскәү перронына каядыр ашыгучы бик тәккәбер пассажир сыман аяк баскан, диләр. (Кәрзинен беләгенә элгән, папахасын бер якка кырын салган). Алга таба →

Тузганак керфеге (повестьнең дәвамы)

…Беркөнне әнисе бәкегә кер чайкарга төшкәндә, Гөлсәйдә дә ияргән иде. Зина түтәйнең каяндыр кайтып килеше икән, алар янына туктап исәнләште дә ачык елмаеп, Хәдичәгә озак кына нидер сөйләргә тотынды. Кулындагы кечкенә капчыгына да төртептөртеп күрсәтте. Хәдичә урысчаны беркадәр сукалый иде, аңлаган кыяфәттә баш селкеп торды да Гөлсәйдәгә эндәште:

Алга таба →

Тузганак керфеге (дәвамы)

…Әмирхан районга төшсә дә, аны күрүче-ишетүче булмады: сугыш башланган, дигән дәһшәтле сүз ул көнне дөньяның астын өскә китереп ташлаган иде.
Сугыш авыл ирләрен берәм-берәм йота гына торды. Киткәннәр артыннан, озак та үтми, җан өшеткеч сүзләр язылган кара хәбәрләр дә кайтырга тотынды. Мәктәп директоры булгач, Әмирханны бронь биреп калдырганнар иде. Үзалдына байтак уйланып йөргәндер, күрәсең, көзен, укулар башлангач, тотты да районга барып гариза язды. Алга таба →

Гармунчы мәхәббәте

Мәхәббәт яшьләрдә, диләр,
Була ул һәркемдә дә.
Мәхәббәтсез яшәп булмый
Олыгайган көннәрдә дә.

Тышта яз. Шундый күңелле! Урамның нәкъ уртасыннан, асфальт юлга ике яктан агып төшкән кар сулары, гөрләвекләр хасил итеп, соңга калырга курыккандай, челтер-челтер килеп, ашыгып-кабаланып алга, җәйләргә таба йөгерә. Алар өчен юлдан тыз-быз чабучы машиналар әллә бар, әллә юк – яз җырын җырлап агалар да агалар… Алга таба →

Кем гаепле?

Мин яшь-җил­кен­чәк ке­бек ат­лы­гып ба­ла­ча­гым үт­кән авыл­га кай­тып төш­тем. Дис­тә ел ка­ла­да яшәп там­чы да үз­гәр­мә­дем: та­тар те­лен дә, мәр­хү­мә әби­ем өй­рәт­кән до­га­лар­ны да,  мич­тә ул пе­шер­гән мил­ли ри­зык­ла­ры­быз­ны да оныт­ма­дым. Мин бар бул­мы­шым бе­лән чын та­тар ба­ла­сы идем. Мин­дә та­тар ка­ны ага! Алга таба →

Тузганак керфеге (повесть)

Авылдашым Гөлфәгыйдә апа Юлышевага багышлыйм
Монда барысы да танымаслык булып үзгәргән иде: таулар чүккән, күлләр саеккан, чишмә кибеп корыган; кайчандыр җил уңаена түбәсен кыңгыр салып утырган өйләр урынында исә кияү көткән кәләштәй бизәнгән-ясанган ташпулатлар кукрая, җилкапка һәм читән койма дигәнне күптән оныткан ишегаллары чебен түгел, җил дә үтеп керә алмаслык калай, шул калай өстеннән чәчәкләп-чуклап беркетелгән тимер рәшәткә артына поскан. Алга таба →

Шагыйрь

Янв 25, 2019

Ел фасыллары

Проза һәм поэзия арасындагы чик кайда? – мин моны беркайчан да аңламаячакмын.

Л.Толстой. «Яшьлек көндәлеге».

 Шигъриятнең, илһам чыганагының серләре турында сөйләшер вакыт җитсә, мин, түземлек белән коралланып, үткәннәргә кайтам, шагыйрьнең көндәлек мәшәкатьләр белән тулы тормышына күз салам.

Елның дүрт фасылы мине бер-бер артлы үзләренең балкышлары белән уратып ала: сары көз, яшел җәй, кызыл яз… Мин дүрт тапкыр Сөләйман аулында кунакта булам. Алга таба →

Кар өстендә алма

Авылның әле төшләр күрә-күрә йоклап яткан чагы…

Җәйге төн. Гап-гади авыл күгендә гаҗәеп манзара эленп тора: ай кыерчыгы, галәм бишегенә кыңгыр яткан да, үз кадерен үзе белеп, талгын гына тирбәлә… Йолдызлар чыбылдыгыннан, күренер-күренмәс булып, җиргә таба тылсымлы нур агыла… Төн үзенең өрфия пәрдәсен урман, болын, елга өсләренә җай гына каплаган да галибәнә тантана итә. Биниһая киң галәм кочагында бернинди дә өн, хәрәкәт, тавыш юк шикелле… Алга таба →