Почтальон малае (повестьның дәвамы)

Ноя 26, 2020

Гаилә риваяте

Бу хәл каһәрле егерме беренче елның язында була. Ырынбурдан кайтып килешли Габделнасыйр Андреевка авылында яшәгән дусты Иван Гупалоның хәлен белеп чыгарга сугыла. Килеп керсә, ни күрсен: Иван белән Марфа ачлыктан хәлсезләнеп аңнарын югалту чигенә җиткән алты баланы киң сәндерәгә тезеп яткырганнар, үзләре, кулларын күкрәкләренә чалыштырып салып, мәет кыяфәтенә кереп, икона астындагы лавкага сузылганнар. Лампаданың тигезсез яктысында ачлыктан суырылган йөзләрен, чынлап та, мәет йөзеннән аерып алырлык түгел. Алга таба →

Почтальон малае (повестьның дәвамы)

Ноя 25, 2020

Гаилә риваяте

1930 елның язында Габделнасыйрны көн дә кәнсәләргә чакыртып изаладылар. «Срочно килеп җитсен!» – дип, менә тагы да чакыртып алдылар. Шул ук активистлар, араларында Борһан гына юк. Бертуган абыйсын талауда катнашырга теләмәгәндер. Аның каравы, район үзәге Мәләвездән ике урыс килгән. Берсе – туннан, берсе – шинельдән, анысы бил каешына алтатар да элеп җибәргән. Алга таба →

Почтальон малае (повесть)

Ноя 24, 2020

Таң

Еллар катламы астында, әллә кайда тирәндә күмелеп калган балачак гадәтен һаман да ташлаганым юк. Мин йокыдан иртә уянам. Уянам да, әгәр дә инде бу кыш көненең зыкы суык бер иртәсе булып, ачык форточкадан томанланып кергән салкын һава йокы бүлмәсен ярыйсы ук җилләтеп өлгергән булса, башымнан дип әйтерлек бөркәнеп яткан юрганымны, чак кына ачып, бүлмә эчен күземнән үткәрәм. Инде хаклы ялдамын, эшкә ашыгасым юк икәнлеген исемә төшерәм. Әле торырга иртә, җылы юрган астында ятар вакытым байтак икәнлеген чамалап, күзләремне йомам, аш бүлмәсе ягыннан ишетелер-ишетелмәс килгән иртәнге тавышларга колак салам. Әйе, Рәсимә торган, форточканы да ул ачкан, бүген көндәгедән соңрак эчелә торган иртәнге чәй мәшәкатьләре белән мәшгуль. Алга таба →

Өч көн ял

Менә нинди икән ул диңгез! Менә нәрсә икән ул диңгез буенда ял итү! Чын микән бу хәл?

Фәния эссе комга күмелеп, рәхәтлектән изрәде. Диңгез тавышы аның колакларын иркәләде. Аңа беркем комачауламый. Башка ял итүчеләр гүя экранның теге ягында.

Шулай эшсез дә ятып була икән!

Чын микән бу хәл? Алга таба →

Ауган агач (хикәя)

Әтисен төшендә күрде Айдар.

Урман чите. Тирә-якта кайсы-кая авышкан агачлар. Кошлар сайрамый, агачлар шауламый, ниндидер сәер шомлы тынлык хөкем сөрә. Корыган агач ботаклары арасыннан, зәгыйфь кенә булып, кояш нурлары төшә. Айдар, 7-8 яшьлек малай, кырмыска оялары карап йөри. Бер ауган агач төбендә әтисе утыра. Кулында шактый таушалган китап, үзе моңсу. Алга таба →

Дөнья – куласа (хикәя)

Отпускасының беренче көнендә үк авылга кайтып төште Айсылу. Шәһәр шау-шуы тәмам ялыктырды үзен. Ярый, баш мөхәррир:«Ял һәм отпуск турында онытыгыз, кызлар. Бүрене аягы туйдырган кебек, журналистны да аягы туйдыра, – димәде бу юлы, – илһамланып, яңа көч-дәрт алып кил, яхшы ял ит», – дип калды. Алга таба →

Сагындыра авыл ипекәе (эссе)

Аллага шөкер, еш кына зарланырга яратсак та, мул тормышта яшибез: ни теләсәк, шуны ашыйбыз, шуны киябез; кайчак, булганның кадерен белмичә, ак әбиләр әйтмешли, туеп сикерәбез. Бәләбәйнең кайсы гына азык-төлек кибетенә кермә, кайсы гына базарына барма – икмәк киштәләре сыгылып тора. Шигем юк, бездә генә түгел. Республикабызның теләсә кайсы кала-саласында шулай ул. Алга таба →

Мәликә тавы (хикәя)

***

Төн уртасы. Бар тирә-як тирән йокыда. Тәрәзәдән көмеш ай яктысында әкрен генә кар яуганы күренә. Тирә-як тып-тын, бары тик күрше эте ара-тирә ялкау гына һау-һаулап куя. Дөньяның көндезге мәшәкатьләрдән, ыгы-зыгыдан, чабулаудан тәмам арып, азга гына булса да черем иткән мәле… Ә менә мине йокы алмый. Хәер, төн йоклар өчен генә түгел, ә бәлки мәңгелекнең үзе шикелле туктый белми агылган уйларың белән ялгыз калыр, чәбәләнгәннәрен тәртипкә салыр, яшәү асылы турында уйлар-уйланыр өчен дә. Алга таба →

Поездны туктатыгыз (повестьның ахыры)

Поездны туктатыгыз

Нигә вагон тәрәзәсеннән карап бару шулкадәр мавыктыргыч икән? Сере шундадыр: монда барысы да тизләтелгән кинодагы кебек. Манзаралар ялт-йолт үтә тора, күздән югала тора. Нәкъ тормыштагы шикелле, алда нәрсә көткәне дә билгесез. Карап бара торгач, поезд тәгәрмәчләре текелдәвенә йокымсырап киткән икән Гомәр. Ниндидер тавышлар ишетеп, күзен ачты. Алга таба →

Поездны туктатыгыз (дәвамы)

Шәһәр алдавычлары

Гомәр тәрәзә янына килде һәм пәрдәне ачып җибәрде. Шул ук мизгелдә гаҗәп күренешкә тап булып катып калды. Урам аша урнашкан йортның соңгы ике рәт тәрәзәләренә күзне камаштырырдай алтын йөгертелгән иде. Алардан астагы катның бер тәрәзәсендә офык өстеннән яртылаш йөзен күрсәткән кояш чагылышы. Гомәр әнә шул кояш чагылышына текәлде һәм аның тулышканын көтә башлады. Йортлар өстеннән, канатларын талгын гына кагып, карга йөзеп узды. Икенче якка, каядыр ашыгып, бер өер күгәрчен җилфердәп үтте. Инде кояш тулы йөзе белән елмаерга тиеш, ә тәрәзәдәге чагылышы һаман үзгәрми… Менә сиңа мә! Яхшылабрак караса, кояш чагылышы дигәне ярымтүгәрәк формасындагы пәрдә уемы икән. Уемда ак челтәр ялтырап күренә… Алга таба →